NAZISME

IDEOLOGI NAZISME

1.0 PENDAHULUAN

Nazisme atau secara rasminya National Sosialisme adalah merujuk kepada sebuah ideologi Parti Nazi ( Parti Pekerja Nasional-Sosialis Jerman),juga dikenali sebagai Nationalsoziaolistiscme Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP) di bawah pimpinan Adolf Hitler.Parti ini telah ditubuhkan oleh kumpulan kecil di Munich.[1] Parti yang bermula dengan nama Parti Pekerja Jerman ini ditubuhkan pada tanggal 5 Januari 1919 oleh Anton Drexler. Hitler kemudiannya bergabung dengan parti kecil ini pada September 1919 dan telah menjadi pemimpin propaganda.Hitler juga telah mengubah nama parti ini pada 1 April 1920 dan telah menjadi pemimpin parti pada 29 Julai 1921.

         Nazisme bukanlah sebuah ideologi yang baru,melainkan sebuah kombinasi dari berbagai ideologi dan kelompok-kelompok yang memiliki persamaan pendapat tentang penentangan Perjanjian Versailes serta kebencian terhadap Yahudi dan Komunis yang dipercayai berada di sebalik perjanjian tersebut.

         Mengapakah Adolf Hitler berusaha menubuhkan Parti Nazi dan menyebarkan ideologi Nazisme?Bagi hitler,negara Jerman adalah di atas segala negara.Ianya adalah bermaksud bangsa Jerman yang terdiri daripada bangsa Aryan adalah bangsa yang paling unggul dan paling mulia di muka bumi.Tentera-tentera Jerman adalah tentera yang paling unggul dan tiada bandingannya.Bangsa Jerman adalah yang paling mulia dan mempunyai kewajipan untuk memimpin dunia serta membenteras penyakit-penyakit masyarakat dan membentuk tatakehidupan yang lebih terhormat,bertamadun dan bermartabat.[2] Motto yang digunakan oleh Hitler ialah “One People,one Reich,one Leader”.

2.0 ISI

2.1 LAMBANG NAZI : SWASTIKA

Lambang yang digunakan oleh Hitler untuk melambangkan parti Nazi ialah Swastika.Swastika berasal daripada perkataan Sanskrit iaitu svastika.Lambang Swastika adalah berbentuk palang salib sama sisi yang berbentuk seperti lengan yang membengkok ke sebelah kanan.

         Lambang Swastika ini,menurut ahli-ahli arkeologi dipercayai telah digunakan sejak zaman neolitik lagi yang telah dijumpai di lembah Sungai Indus.Lambang Swastika telah digunakan secara meluas meliputi agama-agama Dharma seperti Hinduisme,Buddhisme dan Jainisme.Namun demikian,lambang Swastika ini telah dicela di Barat kerana ianya digunakan oleh pihak Nazi Jerman untuk menggambarkan simbol Nazisme.

         Lambang Swastika telah dipilih oleh Adolf Hitler untuk bendera Nazi dengan menggabungkannya dengan warna-warna yang menyanjung serta menghormati kegemilangan masa lalu Jerman.Warna merah,putih dan hitam dipilih bagi menyamai warna yang sama dengan warna bendera empayar Jerman yang lama.Merah melambangkan pergerakan idea sosialisme,putih pula menggambarkan idea nationalisme.

         Mengapakah Adolf Hitler memilih swastika sebagai lambang pada bendera Nazi? Hal ini adalah kerana Hitler menganggap bahawa kaum Aryan adalah keturunan orang-orang Jerman dan beliau dipandu berdasarkan orang Aryan di India.Swastika juga menggambarkan matlamat yang kuat untuk mencapai kegemilangan kaum Aryan selain daripada kemenangan melaui kerja-kerja yang berdaya cipta serta simbol kepada pembinaan hidup dan lambing bangsa Jerman.

2.2 TOKOH NAZISME

2.2.1 ADOLF HITLER.

Adolf Hitler dilahirkan pada 20 April 1889 di Braunau am Inn,Austria dari sebuah keluarga yang sederhana dan merupakan anak keempat daripada enam beradik.Bapa beliau bernama Alois Hitler,merupakan seorang pegawai di pejabat cukai.Manakala ibunya iaitu Klara Polzl merupakan isteri ketiga bapanya.Hitler dikatakan sebagai anak luar nikah.Di zaman persekolahannya,beliau bukanlah seorang pelajar yang cerdas dan ketika berusia 16 tahun,beliau telah berhenti dari persekolahan.Beliau pernah berhasrat untuk memasuki Academy of Arts di Vienna,namun ianya tidak kesampaian apabila permohonannya telah ditolak.Selama beberapa lama,beliau telah bekerja sebagai seorang pelukis papan iklan di Kota Vienna.

         Semasa berlangsungnya perang dunia pertama pada 1914,Hitler telah menyertai perang sebagai penghantar surat dan keberaniannya membolehkan beliau dikurniakan “Iron Cross”. Kemudiannya,Hitler telah menyertai tentera Jerman dalam tahun 1914 di mana beliau telah mendapat pangkat Koperal.Sikap anti-Yahudi mula tumbuh di Vienna,satu pendirian yang cukup ketara dalam kalangan masyarakat  Austria ketika itu.Hitler terpengaruh dengan tulisan oleh Lanz von Liebenfels dan polemik politik,Karl Lueger,Datuk Bandar Vienna dan George Ritter von Schonerer,pemimpin parti pan-Jerman.Hitler percaya dengan kehebatan bangsa Aryan yang menjadi asas kepada kepercayaan politiknya.Hitler juga menganggap kaum Yahudi sebagai musuh utama kaum Aryan dan telah bertanggungjawab menyebabkan masalah ekonomi Jerman.Hitler telah menjadi Canselor Jerman pada 30 Januari 1933.

         Pengakhiran riwayat hidup Hitler adalah sangat tragis.Semasa perang dunia kedua,Hitler menyedari kekalahan Jerman dalam perang tersebut yang menghadapi empat kuasa besar iaitu Britain,Amerika Syarikat,Perancis dan Rusia yang dikenali juga sebagai pihak Berikat.Hitler telah mengambil keputusan membunuh diri dengan mengambil racun bersama-sama kekasihnya iaitu Eva Braun pada 30 April 1945 bersamaan dengan 56 tahun umur Hitler.Akibatnya,Jerman telah mengaku kalah kepada pihak Berikat pada 7 Mei 1945.

2.3 HITLER DAN NAZI.

Selepas Perang Dunia Pertama tamat,Hitler telah terlibat dalam bidang politik.Beliau telah menyertai National Sosialist German Workers Party ataupun Parti Sosialis Nasional yang juga dikenali sebagai Nazi.Beliau menyertai politik adalah untuk membuktikan kepada pegawai- pegawai yang pernah memperlekehkan beliau dengan menuduh beliau tidak mempunyai daya kepimpinan.

         Hitler telah berjaya membuktikan kepada ramai bahawa dia mempunyai kebolehan berpidato telah menarik ramai penyokong fanatik lelaki dan perempuan.Kebolehan beliau berorator,serangan bersifat anti-Yahudi,sosialis,kapitalis dan liberal dalam setiap ceramahnya telah menarik perhatian ramai.Pengaruh Hitler dikukuhkan lagi apabila turut disokong oleh ahli-ahli perniagaan.

2.4 SEBAB-SEBAB KEBANGKITAN NAZI.

Terdapat beberapa faktor yang telah membantu kebangkitan Nazi di Jerman.Antara sebab bagaimana pengaruh Nazi semakin kuat di Jerman ialah apabila penyokong-penyokong Nazi telah berjaya menggunakan sepenuhnya peluang yang ada akibat daripada kesengsaraan rakyat Jerman untuk mencapai matlamatnya sendiri.[3]

         Kegiatan-kegiatan mereka telah mendapat sokongan kuat sebahagian rakyat Jerman.Sebahagian besar rakyat yang menyokong pergerakan Nazi adalah mereka yang berada pada kelas pertengahan seperti orang-orang professional,saudagar,pegawai kerajaan dan pekerja-pekerja makan gaji yang mengalami kemusnahan akibat daripada penurunan nilai mata wang Jerman pada tahun 1923 dan sekali lagi pada tahun 1931.Mereka yang berada pada kelas pertengahan dengan mudahnya dipengaruhi oleh janji-janji pihak Nazi untuk memulihkan semula negara Jerman dan memperbaiki keadaan yang akan dapat diwujudkan dengan menolak syarat-syarat Persetiaan Versailles,pembayaran ganti rugi dan mengabdikan orang-orang asing.

         Kelas pertengahan ini juga dapat dipengaruhi oleh pihak Nazi kerana penentangan mereka terhadap Komunisme.Mereka memerangi Komunisme kerana Komunisme bermakna kediktaktoran kelas pekerja,tamatnya kapitalisme dan banyak lagi hak untuk memiliki tanah dan harta benda.Nazi yang diketuai oleh Hitler juga berjaya menarik sesetengah penganggur yang mendapati satu tujuan bahawa dalam kehidupan mereka dan disiplin dalam perbarisan-perbarisan dengan memakai pakaian seragam perbarisan di bawah bendera Swastika iaitu dengan menyertai angkatan Tentera Nazi.

         Kapitalis-kapitalis besar Jerman juga mempercayai bahawa Hitler akan memberikan perlindungan kepada kepentingan mereka daripada idelogi komunisme dan sosialisme.[4] Selain itu,ramai di antara ketua-ketua tentera sungguh bersimpati dengan tuntutan-tuntutan Hitler untuk mempersenjatai semula negara Jerman dan menghapuskan Persetiaan Versailles.Pada awalnya,ketua-ketua tentera beranggapan bahawa pihak tentera akan dapat mengawal Hitler,tetapi sebenarnya tidak lama kemudian Parti Nazi telah berkuasa sepenuhnya ke atas angkatan tentera.Harus diingat bahawa Hitler adalah seorang ahli pidato yang sangat pintar dalam kurun ke 20.Beliau telah berjaya untuk membangkitkan kegelisahan dan membangkitkan semangat kebangsaan semua orang untuk faedah Hitler sendiri.[5]

  

2.5 IDEOLOGI NAZI.

2.5.1 DASAR DALAM NEGERI NAZI.

Idea Hitler yang utama dalam ideologi Nazi ialah faktor bangsa dan kebangsaan dalam orde sosial manusia.Bagi Hitler,bangsa Jerman adalah bangsa yang paling hebat,pengasas kepada semua dan merupakan bangsa yang terbaik dalam tamadun manusia,pencipta institusi politik dan sosial yang stabil dan merupakan penghasil terbaik kebudayaan di dunia.

         Bagi Hitler,Jerman merupakan satu-satunya bangsa yang mampu untuk terus kekal bagi menghadapi segala persaingan yang cukup sengit bagi mendapatkan sumber makanan dan bahanmentah yang terhad.Bagi melindungi keaslian dan keunikan bangsa Jerman,Hitler telah mengarahkan penghapusan semua bangsa terutamanya bangsa Yahudi.Selain itu,penghapusan bangsa juga turut dilakukan kepada kaum Gipsi,Slav malah sesiapa sahaja yang dianggap mengancam kualiti ras Jerman.

         Secara umumnya,dalam semua pilihan raya yang telah diadakan,ideologi yang telah menjadi pegangan Nazi ialah Sosialisme Nasional.Secara teorinya,istilah Sosialisme Nasionalisme adalah sesuatu yang melibatkan unsur yang saling bercanggah,iaitu seperti bercanggahnya konsep “sosialisme dalam satu negara” yang dipelopori oleh Stalin.[6] Sosialisme pada dasarnya adalah suatu ideologi yang tidak boleh dan tidak patut dimanfaatkan dalam batasan atau sempadan sesuatu negara sahaja.Tetapi di Jerman,unsure-unsur antarabangsa bukanlah sesuatu yang menarik minat rakyat pada ketika itu.Mereka menganggap bahawa segala unsur-unsur atau pergerakan antarabangsa adalah komplot yang merencanakan dan mengendalikan kegiatan anti-Jerman.Bolshevisme,kapitalisme,pergerakan Yahudi dan Liga Bangsa-Bangsa semuanya dilihat sebagai pakatan antarabangsa yang memusuhi Jerman.

         Walaupun Nazi antifahaman Bolshevik dan sosialisme antarabangsa,Nazi secara teorinya juga memperjuangkan prinsip sosialis yang menguntungkan dan menarik minat pengikutnya.Hal ini telah dijelaskan oleh Hitler pada program parti yang diadakan pada 24 Februari 1920.Program yang juga dikenali sebagai Dua Puluh Lima Perkara telah memuatkan unsur nasionalis yang radikal,sikap anti-Yahudi dan prinsip sosialis.

         Antara dasar sosialis yang telah diutarakan oleh Hitler dalam Dua Puluh Lima Perkara ialah penghapusan upah yang tidak dihasilkan daripada kerja,pengharaman faedah,pemiliknegaraan perusahaan dan tanah serta larangan terhadap spekulasi tanah.Perkara ini seolah-olah sangat radikal dan memang ada golongan yang betul-betul menjiwai sosialisme kiri.

2.5.1.1 Gerakan anti-Yahudi.

Gerakan ini telah dijalankan pada tahun 1933 dengan tindakan pemulauan perniagaan dan perkhidmatan yang disediakan oleh orang-orang Yahudi.Penyingkiran mereka dalam perkhidmatan awam turut berlaku jika waris-waris mereka berbangsa Yahudi.Keadaan bertambah buruk apabila badan-badan professional seperti doktor,peguam dan lain-lain turut disingkirkan jika berketurunan Yahudi.Kerahan tentera telah dijalankan oleh Hitler bagi menyingkirkan golongan Yahudi.

         Lebih menyedihkan lagi,orang Yahudi telah kehilangan status mereka sebagai warganegara Jerman dengan adanya Akta Kewarganegaraan Reich dan Akta bagi Melindungi Darah dan Maruah Jerman pada 1935.Perkahwinan antara bangsa Yahudi dengan bangsa Aryan juga diharamkan sama sekali.

         Kesannya,ramai orang-orang Yahudi telah berhijrah keluar dari Jerman dan negara Palestin telah menjadi tumpuan.Selain itu,Amerika Syarikat dan Britain turut menjadi tumpuan.Ramai saintis-saintis dan bijak pandai telah mengambil peluang mengukuhkan kedudukan yahudi di tempat-tempat baru termasuklah saintis terkenal seperti Einstein.

2.5.1.2 Ekonomi

Semasa pemerintahan Nazi di Jerman,telah berlaku perkembangan yang pesat dalam industri pengeluaran.Dalam tempoh ini juga,kadar pengangguran telah menurun sebanyak 30 peratus kerana kerajaan Nazi telah menawarkan peluang pekerjaan yang lebih banyak kepada penduduk Jerman melalui aktiviti pengeluaran senjata.

         Polisi ekonomi pada pemerintahan Hitler telah dicipta oleh Hjalmar Schcht ketika menjadi Menteri Kewangan pada tahun 1933.Dasar yang telah dikatkuasakan oleh pihak Nazi ialah wanita diarahkan supaya tidak bekerja dan tinggal di rumah.Kaum wanita hanya bertanggungjawab menjaga rumah, memelihara anak-anak dan juga gereja.Semua pekerjaan hanya melibatkan suami sahaja.Seterusnya,kadar faedah telah dikurangkan dan bajet kerajaan turut dikurangkan.Projek-projek awam yang bersaiz raksasa juga turut dikurangkan bajetnya.

         Pada 1937,Hjalmar Schcht diganti oleh Herman Goering.Goering telah memperkenalkan Rancangan Empat Tahun dengan idea utama rancangan ini adalah untuk memastikan tempoh peperangan yang melibatkan Jerman hanya dalam tempoh empat tahun.Selain itu,barangan yang diimport dari luar akan dikritik dan dilarang untuk digunakan rakyat Jerman.Gaji dan harga barangan juga sering dipantau untuk mengelakkan harga yang menyusahkan rakyat. Pembangunan tanaman getah sintetik,kilang-kilang besi dan kilang tekstil automatik turut ditumpukan.Undang-undang buruh juga turut diperkenalkan pada tahun 1935.

         Sumbangan yang dapat dikesan semasa pemerintahan Nazi adalah di dalam bidang otomotif.Hitler telah member inisiatif agar membuat kenderaan-kenderaan berkos rendah yang mampu untuk dimiliki oleh semua rakyat Jerman.Oleh itu,terciptalah Volkswagen(VW) yang pernah diguna pakai di seluruh dunia.

2.5.1.3 Holocaust.

Antara tahun 1939 hingga 1945,Schutz Staffel (SS) dengan dibantu oleh pihak kerajaan serta rekrut daripada negara-negara yang ditakluki secara sistematik telah membunuh sekurang-kurangnya 11 juta orang dengan sebahagian besar yang dibunuh adalah kaum Yahudi.[7]

         Antara taktik-taktik yang digunakan oleh pihak Nazi untuk melakukan pembunuhan adalah dengan menggunakan gas beracun,dibiarkan mati kebuluran,penyakit berjangkit ketika dipaksa menjadi buruh dan pembunuhan beramai-ramai.Selain bangsa Yahudi,penduduk Poland yang disyaki sebagai komunis atau pembangkang,golongan homoseksual,golongan Roman Khatolik dan Protestan yang bertelingkah,tahanan perang Soviet,Jehovah,golongan gereja anti-Nazi,pesakit jiwa dan golongan cacat fizikal dan mental yang dikenali sebagai Holocaust.[8]

          Mengapakah Nazi menjalankan Holocaust? Hal ini adalah kerana pemimpin Nazi iaitu Hitler telah terpengaruh dan terikut terhadap konsep Darwin.Menurut konsep Darwin,ukuran tengkorak manusia akan membesar semasa mereka sedang mendaki tangga evolusi.Maka,pada waktu itu seluruh Jerman telah menjalankan pengukuran untuk membuktikan bahawa tengkorak manusia Jerman lebih besar daripada ras-ras lain.Mereka yang mempunyai ukuran tengkorak kurang daripada ukuran rasmi,termasuk ukuran gigi,mata dan rambut akan dibunuh oleh pihak Nazi.

2.5.1.4 Sukan.

Semasa kekuasaan Nazi,pemilihan atlit dilakukan dengan berhati-hati.Pada pihak Nazi,bukan hanya pada kekuatan sahaja yang menjadi ukuran,sebaliknya ciri-ciri yang melambangkan kaum Aryan lebih diutamakan.Dua sukan besar yang pernah melibatkan Nazi Jerman ialah pada tahun 1936 iaitu Summer Olympics dan German Pavillion.Pada 1937,menyertai International Exposition di Paris.

         Hitler seolah-olah tidak mengiktiraf atlit daripada bangsa lain seperti yang dilaporkan oleh Jesse Owen.Menurut laporannya,Hitler tidak mahu bersalam dengan atlit berketurunan Afrika-Amerika semasa penyampaian hadiah.Walhal pada masa itu,semua atlit yang memenangi pertandingan dapat bersalam dengan Hitler kecuali atlit Negro itu.

2.5.1.5 Budaya

Pihak Nazi banyak mencari dan menghimpunkan nilai-nilai tradisional yang terdapat pada waktu pemerintahan Jerman lama.Mereka begitu menjaga ketulenan bangsa,ketenteraan, keberanian, keperwiraan,kekuatan dan ketaatan.

         Budaya-budaya moden seperti kesenian abstrak tidak diiktiraf sebagai budaya Jerman dan tidak disimpan di dalam muzium.Kesenian yang ditulis bukan daripada bangsa Aryan seperti Jewish dan bukan penulis Nazi akan dimusnahkan.Contohnya,karya-karya ini telah dibakar oleh pelajar-pelajar Jerman pada tahun 1933.

2.5.1.6 Pelindungan Haiwan dan Alam Sekitar.

Walaupun banyak memusuhi dan memerangi bangsa dan negara lain,namun tetap wujud undang-undang yang melindungi haiwan dan alam sekitar.Terdapat beberapa unsur untuk melindungi haiwan iaitu wujudnya Animal Protection Law.Ramai pemimpin Nazi termasu Hitler dan Herman Goring menyokong perlindungan haiwan.Heinrich Himmer pula berusaha untuk menghapuskan aktiviti pemburuan binatang.Sehingga kini,akta haiwan yang diguna pakai lebih kurang sama semasa pemerintahan Nazi.

         Bagi pelindungan alam sekitar pula,pihak Nazi telah menguatkuasakan ‘Reich Nature Protection Act’.Di dalam akta ini adanya unsur-unsur pengurusan hutan,perlindungan hutan dan alam sekitar dan mempromosi serta mencegah pencemaran udara.

2.5.1.7 Hak Wanita.

Walaupun Jerman sering menghadapi zaman perang,namun Hitler tetap memberi hak terhadap kaum wanita.Nazi membenarkan kaum wanita mencari semula suami-suami mereka yang pergi berperang.Wanita yang bekerja walaupun berkhidmat dengan pihak Nazi,gaji mereka tidak dinaikkan langsung kerana Hitler lebih menggalakkan kaum wanita duduk di rumah sahaja. Bagi pihak Nazi,dunia wanita hanyalah suami,keluarga,anak-anak dan rumah.

         Rejim Nazi juga tidak memberi galakan kepada wanita untuk mencari peluang pelajaran lebih tinggi sama ada sekolah menengah,kolej ataupun universiti.Oleh sebab itu,dapat diperhatikan semasa kekuasaan Nazi penuntut universiti perempuan telah menurun.Pada tahun1933,pelajar perempuan di universiti adalah seramai 128 000 orang dan telah merosot kepada 51 000 pada tahun 1938.

         Bagi wanita yang melakukan pengguguran janin pula,hukuman yang berat akan dikenakan melainkan atas sebab-sebab kesihatan.Pada tahun 1943,terdapat sebuah akta yang menyatakan,sesiapa yang menggugurkan janin akan dikenakan hukuman mati.

2.5.1.8 Pendidikan

Semasa pemerintahan Nazi,bidang pendidikan turut diutamakan.Pihak Nazi menumpukan matapelajaran biologi keturunan kerana kebanggaan mereka terhadap bangsa Aryan.Selain itu terdapat juga matapelajaran-matapelajaran lain seperti polisi penduduk,budaya, geografi dan yang paling istimewa terdapatnya matapelajaran kecergasan fizikal.

Selain itu,di dalam bidang pendidikan terdapatnya unsur anti-Semitic dengan penyingkiran guru-guru Jewish.Semua professor di universiti perlu menjadi ahli National Sosialist Assocation of University Lectures untuk diambil bekerja menjadi professor.

2.5.2 DASAR LUAR NAZI.

Dasar luar yang diamalkan oleh kerajaan Nazi mempunyai unsur persamaan penting denga  dasar dalam negerinya.Ideologi keunggulan bangsa Jerman atau Aryan dijadikan landasan kepada rancangan dan tindak-tanduknya.Taktik Machiavellian yang digunakan oleh Hitler bagi mencapai matlamat dasar dalam negerinya juga digunakan bagi mencapai matlamat dasar luarnya.

         Dasar luar yang diamalkan oleh Nazi adalah bersifat agresif.Pada permulaannya,Hitler sendiri tidak mampu untuk melaksanakan dasar luar yang agresif kerana masih lagi tidak mempunyai angkatan tentera yang kuat.Hitler telah menandatangani satu perjanjian dengan Poland dan pakatan Jerman-Rusia terus diperbaharui pada 1935.Hitler juga menggunakan kebijakan berpidatonya sebagai senjata untuk melindungi Jerman dengan menggambarkan dirinya sebagai seorang bekas tentera yang amat bencikan peperangan.

         Pencabulan Nazi yang nyata terhadap salah satu peruntukan penting Versailles berlaku apabila Hitler mengumumkan pembentukan Tentera Udara Jerman pada 9 Mac 1935.Seminggu kemudian,beliau memperkenalkan semula dasar kerahan tenaga bagi membentuk satu angkatan tentera yang mempunyai kekuatan anggota seramai 500 000 orang.Kuasa Berikat telah membangkang dasar yang dilakukan oleh Hitler,namun tiada tindakan tegas yang diambil.

Antara dasar-dasar luar yang telah diambil dan melibatkan Jerman ialah seperti Anschluss iaitu dasar Hitler untuk menyatukan Jerman dengan Austria.Hal ini telah melanggar fasal 80 Persetiaan Versailles.

Pihak Nazi Jerman juga telah terlibat dengan krisis di Czechoslovakia iaitu melibatkan tuntutan untuk mendapatkan autonomi kedaerahan warga berbangsa Jerman di Sudetenland. Pihak Nazi telah menyerang ibu kota Czehoslovakia iaitu Parague dan membentuk daerah naungan Bohemia-Moravia.

Krisis di Poland turut melibatkan Jerman.Jerman juga mahu mendapatkan autonomi kedaerahan di Poland kerana terdapatnya golongan minoriti Jerman yang agak besar di sana. Jerman telah menuntut daerah Danzig dari Poland.

3.0 KESIMPULAN.

Penguasaan pihak Nazi di Jerman telah meninggalkan pelbagai kesan sama ada di dalam negara mahupun di seluruh dunia.Pihak Nazi telah memperkenalkan ideologinya yang tersendiri untuk membezakan mereka dengan bangsa-bangsa lain di dunia ini dengan prinsip utama mereka ialah faktor kebangsaan dan keagungan bangsa Aryan.

         Pandangan saya,walaupun pemerintahan Nazi yang diketuai Hitler digambarkan sebagai kejam,namun terdapat sebahagian daripada ideologinya menunjukkan kemajuan dan kebajikan manusia,haiwan dan juga alam sekitar.Tidak dilupakan idea Hitler dalam bidang automatif dengan penciptaan kereta Volkswagen dengan prinsip kereta berkos rendah yang mampu dimiliki semua rakyatnya.Dalam bidang ekonomi pula,Jerman telah memperkenalkan ekonomi bebas tanpa tanpa pemusatan yang terus dipraktikkan di kebanyakkan negara.

         Dasar luar yang telah dilaksanakan oleh telah menjadi pencetus kepada perang dan sekaligus menjadi faktor penting yang menyaksikan pembabitan Jerman dalam Perang Dunia Kedua yang mengakibatkan keruntuhan empayar Nazi apabila mengalami kekalahan kepada pihak Berikat dan kematian Adolf Hitler.

4.0 RUJUKAN.

Qasim Ahmad (2^nd ed). 1997. Eropah Moden : Arus Sosiopolitik dan Pemerintahan. Kuala

         Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka.

Herbert L. Peacock. 1976. Sejarah Eropah Moden. Kuala Lumpur : Dewan Bahasa dan Pustaka.

Tim Kirk. 1995. Jugend Vient Vein Fuhrer : Nazi Germany. New York : Longman.

Claus-Christian W. Szejnmann. 1999. Nazism in Central Germany : the Brown Shirts in ‘Red’

         Saxony. New York : Berghahn Books.

John Hiden. 1996. Germany- Theme and Variation in the History of Weimar and Third Reich

         1918-1945. London&New York :Longman.

---

[1] Tim Kirk, Jugent Vient Vein Fuhrer:Nazi Germany, New York:Longman, 1995, hlm.16.

[2] Penyataan ini telah dinyatakan oleh Adolf Hitler di dalam bukunya “Mein Kampf” (1923-25)sewaktu dipenjara.Beliau telah ditangkap dan dipenjarakan dalam insiden yang dikenali sebagai Perarakan ke Berlin pada 8 November 1923.Akibatnya beliau telah dijatuhkan hukuman penjara selama 5 tahun tetapi dibebaskanselepas setahun dalam penjara.

[3] Herbert L.Peacock, Sejarah Eropah Moden, Kuala Lumpur:Dewan Bahasa dan Pustaka, 1976, hlm. 402.

[4] Jerman pada ketika itu merupakan negara industri kedua yang paling maju di dunia selepas Amerika Syarikat dan pemimpin-pemimpin industri Jerman pula mempunyai pengaruh yang sangat kuat.

[5] Ibid

[6] Qasim Ahmad, Sejarah Eropah Moden, Kuala Lumpur:Dewan Bahasa dan Pustaka, 2003, hlm. 211.

[7] Schutz Staffel (SS) ditubuhkan pada tahun 1923 sebagai cabang kepada S.A yang diketuai oleh Rohm.Pada awalnya SS hanya dianggotai oleh sekumpulan kecil ahli elit yang terpilih.

[8] Golongan cacat fizikal dan mental dianggap parasit yang akan mengancam keharmonian rakyat Jerman dan akan melambatkan kemajuan evolusi.

Sejarah Kudat,Sabah

                                                       

                                                                                      Peta: Kudat

Bandar Kudat terletak di bahagian paling utara Sabah dan jaraknya dari Kota Kinabalu ialah sejauh 190 km dan memakan masa selama 2 jam 30 minit perjalanan. Penduduk Kudat dianggarkan pada tahun 2000 berjumlah 68,242 orang. Kaum majoriti di sana ialah Rungus sebanyak 65 %  yang merupakan sub-etnik KadazanDusun diikuti dengan kaum Cina, Bajau, Murut, Bugis, Dusun, Suluk dan Melayu. Kesemua kaum ini adalah berbeza tempat tinggal berdasarkan pekerjaan yang mereka ada. Contohnya orang Rungus lebih suka tinggal di kawasan pedalaman kerana menjalankan pekerjaan sebagai petani dan hanya segelintir sahaja yang tinggal di tepi pantai bekerja sebagai nelayan. Orang Bajau-Banaran pula tinggal di tepi pantai yang bekerja sebagai nelayan sepenuh masa. Orang Cina pula tinggal di kawasan bandar dan membuka kedai-kedai menjual barangan keperluan. Walaupun sebab sebenar pihak British membawa orang Cina datang Kudat untuk memajukan Kudat dari segi pertanian. Namun orang Cina tersebut tidak menjadi petani tetapi telah menjadi pengusaha kedai.

            Orang Rungus pula memilih untuk tinggal di kawasan pedalaman kerana ingin mengelak serangan daripada lanun yang merompak mereka. Di kawasan pedalaman mereka merasa lebih selamat dan boleh menjamin kebahagian mereka. Di kawasan pedalaman juga mereka boleh menjalankan kegiatan pertanian untuk menyara kehidupan seharian. Aktiviti perdagangan dalam kalangan orang Rungus dan Bajau-Banaran telah lama berlaku yang mana mereka menjalankan perdagangan sistem barter. Orang Rungus menukar hasil pertanian dengan ikan atau pun barangan lain yang tidak boleh mereka hasilkan dengan Orang Bajau-Banaran. 

       Sultan Sulu telah memberikan kebenaran kepada pihak British untuk membuka penempatan di Pulau Balambangan selepas membantu Baginda dalam satu peperangan di Sulu. Pada mulanya Alexander Dalrymplelah yang pertama mengemukakan cadangan untuk membuka satu kawasan di Pulau Balambangan. Namun cadangan beliau tidak diterima oleh pihak British kerana menelan belanja yang sangat tinggi. Pada tahun 1773, John Herbert telah dilantik sebagai Chief of Britain’s First Southest Asia Trading Post.

            Herbert telah membuka Pulau Balambangan dengan membina kem tentera, kubu pertahanan, rumah dan gudang penyimpanan barangan. Pelantikan Herbert sebagai ketua tersebut adalah satu kesilapan bagi pihak British setelah pentadbiran beliau telah memakan belanja yang sangat banyak. Tambahan pula kaum Suluk, iaitu penduduk tempatan di sana telah memberontak dan memusnahkan dan membakar petempatan British. Usaha untuk membangunkan pulau tersebut telah gagal dan akhirnya ditinggalkan pada tahun 1805.  Pembukaan Pulau Banggi pula adalah bermula pada tahun 1805 setelah Charles Lee Moses berjaya memajaknya daripada Sultan Brunei selama sepuluh tahun. Namun Pulau Banggi hanya digunakan sebagai pangkalan tentera laut Amerika. Tidak ada sebarang usaha dijalankan untuk membangunkan Pulau Banggi.

            Tahun 1881 menyaksikan pembukaan Kudat sebagai satu penempatan orang British yang membawa bersama mereka beberapa orang Melayu Brunei. Briton A.H. Everett ialah indivudu yang bertanggungjawab dalam pembukaan Kudat. Mereka telah membuka kawasan yang mana pada masa sekarang ini ialah Bandar Kudat. Syarikat Borneo Utara British (SBUB) telah menjadikan Kudat sebagai pusat pentadbiran mereka pada tahun berikutnya. Kudat pada masa itu telah diberi nama oleh SBUB sebagai British North Borneo. Salah satu sebab mengapa British memilih Kudat sebagai pusat pentadbiran mereka adalah kerana penemuan perigi minyak di Kg. Minyak yang terletak 26 km daripada Bandar Kudat. Kudat hanya dapat bertahan selama dua tahun setelah mengalami masalah kekurangan air bersih. Aktiviti lanun yang berleluasa di perairan Kudat juga telah memaksa British untuk meninggalkan Kudat dan membuka petempatan yang baru iaitu di Sandakan.


Kaum Rungus

Sampai sekarang kaum Rungus masih lagi mengamalkan budaya yang mereka warisi sejak turun-temurun lagi. Malahan Rungus adalah bangsa yang paling lambat sekali menerima pengaruh luar dalam budaya tradisional mereka. Malaha mereka juga lambat menerima mana-mana agama Islam mahupun agama Kristian. Kebanyakkan orang Rungus menganut agama Kristian dan hanya segelintir sahaja yang memeluk agama Islam. Terdapat juga segelintir orang Rungus yang masih mengamalkan kepercayaan lama mereka. Namun jumlah mereka tidaklah banyak seperti mana yang telah menganut agama Kristian mahupun Islam.

            Tempat kediaman Kaum Rungus tidak sama dengan mana-mana kaum yang terdapat di Kudat. Mereka telah membina satu budaya yang mana tinggal di rumah panjang dalam jumlah keluarga yang sangat banyak. Rumah panjang tersebut mampu menempatkan sepuluh hingga tiga puluh keluarga. Cara ini dapat menjamin keselamatan mereka kerana tinggal dalam kelompok yang banyak. Rumah panjang tersebut akan mempunyai seorang ketua yang akan menjamin kesejahteraan orang-orangnya dan akan menjadi ketua jika berlaku peperangan dengan musuh.

Gambar: Kaum Rungus

BICARA KOSONG ...///

MELAYU OH BANGSAKU !!!


Melayu oh Melayu...
masih ingat ke kite(tau ke kite) pada sumpah Melayu?...yang dilaungkan pengasas negara bangsa kite ni? Dato' Onn? berpegang ke kite pada sumpah ini?Tapi apa kandungan dalam sumpah berkenaan?... Dalam sumpah itu ada menyatakan begini:-
"Kami umat Melayu beragama Islam pada hari ini berjanji tidak akan berhasad dengki, khianat dan iri hati, bertelagah dan berbalah sesama sendiri.Kami juga berjanji akan bersatu padu dan patuh menegakkan ugama Islam. Kami juga berjanji akan bekerja kuat untuk menyara diri dan keluarga kami."


Tapi apa yang dapat diperhati sekarang ini?lihatlah bangsa kita kini...Semua sumpah dah diengkari...kalau dulu,sudah kene tulahlah bangsa yang kita jawat ini...mungkin sudah jadi labi-labi,mungkin sudah jadi mangkuk tandaslah kita kepada bangsa lain...Bukan mahu hina bangsa kita,sebab sayanglah kita perlu lantang bersuara untuk menyedarkan mereka-mereka yang mungkin sudah tuli dan melupakan bangsanya...


Biar saya yang daif ni huraikan sikit-sikit tentang keingkaran yang telah kita lakukan...Hasad dengki,khianat dan iri hati, macam dah sinonim sangat dengan bangsa kita,contoh paling mudah dalam mencari rezeki,kalau boleh biar kita seorang je yang pegang,x boleh ade orang yang lain bersaing.kalau x, mulela berbomohla,sabotajla dan macam-macam lagi kaedah yang  yang pelik-pelik kita buat...Kejayaan bagi kite bile melihat bangsa kita sendiri hancur...Kalau kes bertelagah dan berbalah sesama sendiri ni jangan cakapla...macam-macam cerita kite dengar,kes ayam kambing pun boleh bertelagah sampai berparang-parang.ape yang dapat???sakit dapat,malu pun dapat...bile dah jadi cerite-cerite camni,bolehke bangsa  kite ni bersatu padu? letihjela buat kempen nak bersatu la,ape la sedangkan kite sendiri xnak bersatu?pasal menegakkan agama Islam,  ni lagi rumit...memang tugas kita sebagai seorang muslim dan khalifah di muka bumi...memang banyak persatuan dan parti yang memperjuangkan agama,tapi betulkah???susah nak cakap bila kepentingan politik,kemewahan dan sebagainya yang jadi matlamat sedangkan agama itu hanya sebagai tiket menarik orang...semoga masih ade yang ikhlas jiwanya dalam memperjuangkan Islam!!!Pasal kerja kuat ni,mane yang bagus tu bagusla...tapi banyak bangsa kita duduk dalam penjara dan pusat serenti tu,ape kerjanya?Macamne nak tanggung keluarga sedangkan diri ditanggung duit yang boleh digunakan untuk bantu orang-orang susah?


Jadi,same-samela kita fikirkan wahai bangsa Melayu...jangan biar tanah yang kita pijak ni jadi milik bangse lain yang xhenti-henti nak merampasnye...fikirkan anak-anak kita,cucu-cicit kite...Jadi,kita sebagai umat MELAYU ISLAM hendaklah sama-sama mempertahankan hak orang-orang Melayu, kedaulatan Raja Melayu, pendidikan orang Melayu,ekonomi orang Melayu dan keseluruhannya yang berkait dengan bangsa kita...


p/s: Adam Jebat sayangkan bangsanya! pastikan 'Me' tidak hilang agar kita tidak layu di kemudian hari...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




DIRGAHAYU PASIR SALAK~SEMARAK PERJUANGAN BANGSA

Sengketa Tok Putih yang merobek setia janji di Pangkor...

Sesungguhnya sekalung rahmat pengikat semangat panglima...

menyimpul mati benang nasionalisme dalam sangkar patriotik...

bermula di Pasir Salak...

gelombang kebangsaan menyusup ke seluruh semenanjung

melintasi sungai Semantan, meredah Naning dan Limbong...

adalah gelombang kebangkitan Melayu!!!

*

Di Pasir Salak inilah segalanya bermula...

episod menangkis sengketa Tok Putih dengan darah dan air mata...

menongkah arus rawana Inggeris berbekal lembing dan keris...

pendekar berani mengatur strategi sedangkan miskin senjata...

semata-mata mengejar takdir untuk bumi tercinta...

demikian sejarah bersabda

bahawa suratan telah sempurna...

Inggeris menang dalam kekalahan!

**

Di atas keruntuhan kubu Maharaja Lela...

Semantan, Naning dan Limbong bangun...

menyinsing lengan menegak keadilan...

"Wahai Inggeris! Kami bangkit atas ketewasan Maharaja Lela dan Tok Sagor"

"Wahai Inggeris! Pasir Salak mengajar kami erti demokrasi"

demikian suara Semantan bergema

demikian sumpah Naning menjelma

demikian amaran Limbong gempita!!!

***

Pelan Tindakan Kerajaan Selepas Peristiwa 13 Mei 1969

Tragedi 13 Mei 1969 telah menjadi peristiwa yang amat penting dalam sejarah Tanah Melayu dan peristiwa ini  memberi pengajaran kepada semua penduduk terutamanya para pemimpin politik dan rakyat Malaysia. Tragedi ini telah menyebabkan kematian dan kerosakan harta benda yang  teruk di Malaysia. Sehubungan dengan itu, kerajaan telah mengambil beberapa langkah bagi menyelesaikan masalah yang dihadapi terutamanya masalah yang berkaitan dengan hubungan antara kaum .Hal yang demikian kerana tragedi 13 Mei berpunca daripada masalah perpaduan yang amat ketara antara kaum .

          Sehubungan dengan itu, pada 17 Mei 1969 sebuah majlis telah ditubuhkan dibawah kuasa Timbalan Perdana Menteri,YAB Tun Abdul Razak bin Dato’Hussien iaitu Majlis Gerakan Negara (MAGERAN) untuk mengambil alih tugas parlimen .Beliau dibantu oleh anggota-anggota majlis yang terdiri daripada pemimpin-pemimpin politik,pegawai kanan kerajaan dan pegawai-pegawai tinggi polis dan tentera. MAGERAN menjalankan beberapa fungsi utama iaitu bertanggungjawab mengembalikan keamanan dan undang-uandang negara, menentukan pentadbiran yang licin dan sempurna serta mengembalikan suasana keharmonian dan kepercayaan sesebuah kaum kepada kaum lain. Dibawah MAGERAN juga telah ditubuhkan sebuah pejabat Urusetia Hal Ehwal Awam yang diketuai oleh seorang pegawai Perkhidmatan Awam Kanan untuk menjalankan tugasan daripada Ketua Pegawai Kerja. Ketua  Hal Ehwal Awam bertanggungjawab mengeluarkan arahan berkenaan pembentukan dan penelitian semua dasar dan objektif kerajaan tentang hal-hal yang berkaitan dengan hal ehwal awam serta penyelarasan agensi kerajaan lain agar dasar tersebut dipatuhi .

           Dasar-dasar yang yang berkaitan dengan hal ehwal awam tersebut termasuklah dasar kewangan, pelajaran, pembangunan negara, luar bandar dan perusahaan, perdagangan dan perniagaan, pengangkutan, perkhidmatan dan peluang pekerjaan dalam perkhidmatan persekutuan dan negeri dan imigresen dan pendaftaran negara. Bagi membantu dalam melaksanakan dasar-dasar ini beberapa panel telah ditubuhkan seperti panel ekonomi, panel pelajaran, jawatankuasa ekonomi dan kewangan, jawatankuasa penanaman modal serta jawatankuasa perancangan dan pembangunan negara                    ( JPPN).Selain itu, MAGERAN  telah menubuhkan Jabatan Perpaduan Negara (JPN) pada tahun 1970 dan Majlis Muhibah Negara (MMN) pada 18 Julai 1969.Tujuan penubuhan Jabatan Perpaduan Negara  yang diketuai oleh Tan Sri Mohd.Ghazali Shafie adalah bagi membantu kerajaan mengerakkan dan membimbing rakyat ke arah perpaduan negara dengan lebih teratur dan teliti di samping mendraf satu idealogi iaitu Rukun Negara.

          Majlis Muhibah turut dibentuk di peringkat pusat, negeri, daerah dan kampung di bawah peruntukan Peraturan-peraturan Perlu 1969 untuk mengalakan perkembangan muhibah dengan memulihkan kepercayaan sesebuah kaum dengan kaum yang lain, mengkaji dan menyelesaikan masalah dengan kerjasama pihak berkenaan yang berkaitan dengan kesulitan serta perselisihan faham antara kaum, membantu pertubuhan lain dan kerja-kerja sukarela dalam lapangan kerja sosial mengikut pelbagai peringkat serta sedia membantu kerajaan pada bila-bila masa diperlukan. Kerajaan Berparlimen  telah dipulihkan semula pada 23 Feb 1971.Ekoran daripada hal tersebut Majlis Muhibah Negara telah dimansuhkan dan diganti dengan Majlis Perpaduan Negara(National Unity Council) yang mempunyai 51 orang anggota  dan ditadbir melalui kerjasama Jabatan Perpaduan Negara dengan Pejabat Muhibah Negara. Peranan utama majlis ini adalah membincangkan perkara-perkara berkaitan perpaduan negara yang difikirkan oleh Perdana Menteri perlu dirujukan kepada majlis dan membincangkan , mencadangkan langkah-langkah penyelesaian kepada masalah perpaduan negara bagi memupuk perpaduan kaum.

        Pada 1 Januari 1972 Jabatan Perpaduan Negara dan Pejabat Muhibah Negara digabungkan menjadi Kementerian Perpaduan Negara yang bertanggungjawab mengurus serta menyelaras tugas-tugas Majlis Penasihat Perpaduan Negara dan Jawatankuasa Muhibah. Selepas pilihan raya umum 1974, kerajaan baru Barisan Nasional dibentuk menyebabkan Kementerian Perpaduan Negara bertukar nama menjadi Lembaga Perpaduan Negara malah sebuah panel penasihat yang terdiri daripada 16 ahli juga ditubuhkan. Panel penasihat ini bertanggungjawab membincangkan masalah perpaduan, mencari idea baru bagi menghapuskan perasaan perkauman serta mengelakkan berlakunya konflik atau konfrontasi antara kaum. Lembaga Perpaduan Negara bertukar kembali menjadi Jabatan Perpaduan Negara yang diletakkan dibawah Jabatan Perdana Menteri.

       Seterusnya , Majlis Perundingan Negara(MAPEN) ditubuhkan di bawah undang-undang darurat yang diwartakan pada 29 Januari 1970. MAPEN dan MAGERAN saling berkerjasama iaitu MAGERAN bertindak sebagai pemerintah manakala,MAPEN berfungsi sebagai penasihat kepada MAGERAN khususnya perkara berkaitan perhubungan kaum. MAPEN berperanan membincangkan dan meneliti masalah yang berkaitan perpaduan kaum untuk mencari jalan penyelesaian agar ‘pisang tidak berbuah dua kali’ iaitu mengelak berulangnya peristiwa 13 Mei.MAPEN dianggotai oleh  Tun Abdul Razak bin Dato’ Hussien(pengerusi), tiga orang menteri, wakil-wakil kerajaan negeri,wakil-wakil parti politik ,wakil-wakil agama, badan professional, perkhidmatan awam, kesatuan sekerja, wartawan, persatuan guru-guru dan wakil kumpulan-kumpulan kecil.Setiap ahli berperanan dalam membincangkan isu berkaitan perpaduan kaum dengan jujur tanpa was-was dan dalam keadaan yang tenang.Namun isu yang dibincangkan bukan hanya tertumpu kepada perpaduan kaum semata-mata tetapi juga melibatkan perancangan dan penyelarasan pembangunan dari segi ekonomi, sosial, pembangunan wilayah dan negeri.

         MAPEN telah mengadakan mesyuarat yang pertama pada 27 Jan 1970 yang dipengerusikan oleh pengarah MAGERAN dan telah menegaskan bahawa rakyat Malaysia perlu membuat keputusan berkenaan bentuk masyarakat Malaysia pada masa akan datang bagi mencapai perpaduan yang harmoni. Melalui perbincangan yang dijalankan selama beberapa bulan MAPEN berpendapat bahawa negara ini memerlukan satu panduan yang boleh dijadikan idealogi bagi membentuk sebuah masyarakat Malaysia yang baru dan maju .Idealogi tersebut dikenali sebagai Rukun Negara yang mengandungi 5 prinsip utama iaitu kepercayaan kepada Tuhan, kesetiaan kepada raja dan Negara, keluhuran perlembagaan, kedaulatan undang-undang dan kesopanan dan kesusilaan.Rakyat Malaysia harus mendukung cita-cita yang berpandukan kepada kelima-lima prinsip tersebut iaitu mencapai perpaduan yang lebih erat dalam kalangan masyrakat , memelihara cara hidup demokratik, mencipta satu masyarakat yang adil ,menjamin satu cara yang liberal terhadap tradisi kebudayaan yang kaya dan pelbagai corak dan membina sebuah masyarakat progresif dengan mengunakan sains dan teknologi moden.

         Di samping itu, Dasar Ekonomi Baru (1970-1990) dirangka dengan dua objektif  yang menjadi serampang dua mata iaitu membasmi kemiskinan rakyat tanpa mengira kaum dan menyusun semula masyarakat.Dasar Ekonomi dirujuk sebagai tapak ,panduan ,falsafah, peraturan dan cara mencapai matlamat dasar yang merujuk kepada usaha untuk mengubah masyarakat dan negara daripada keadaan yang mundur kepada maju dalam pelbagai aspek kehidupan (kebendaan dan bukan kebendaan). Jurang kemiskinan antara golongan kaya dengan golongan miskin terlalu besar bezanya terutama daripada aspek ekonomi dimana golongan kaya memonopoli hampir separuh sektor ekonomi menyebabkan penduduk miskin tidak dapat melibatkan diri dalam sektor ini. Program pembangunan ekonomi diwujudkan bagi mencapai perpaduan ekonomi yang seimbang dalam sektor ekonomi agar setiap golongan masyarakat dapat memenuhi keperluan dan kehendak mereka.

         DEB mengutamakan isu kemiskinan di luar bandar dan di bandar sebagai tumpuan utama terutamanya bagi kaum bumiputera yang menjalankan aktiviti pertanian tradisional. DEB telah mengambil beberapa langkah unutk menangani isu ini iaitu mewujudkan peluang pekerjaan yang banyak , menambahkan daya pengeluaran dan pendapatan, memberi peluang kepada pekerja di sektor yang rendah daya pengeluarannya ke sektor yang lumayan, mengurangkan jurang perbezaan pendapatan antara kaum dan kawasan, memodenkan kehidupan di luar bandar, mewujudkan kumpulan perusahaan dan perdagangan kaum bumiputera, mewujudkan sektor pekerjaan yang mengabungkan pelbagai kaum, memperbaiki taraf dan kualiti hidup rakyat. DEB menjalankan pembasmian kemiskinan melalui tiga perigkat iaitu pembasmian mengikut kawasan luar bandar dan bandar, pembasmian mengikut negeri dan pembasmian melalui penyediaan keperluan asas dan mutu hidup yang baik. Masyarakat telah disusun semula melalui beberapa strategi iaitu peningkatan dalam pendapatan dan kadar kemiskinan disusun mengikut kaum, penyusunan semula corak guna tenaga, penyusunan semula hak milik dalam sektor syarikat dan sektor industri dan pembangunan bandar dan luar bandar.

        Selain itu, Dasar Kebudayaan Kebangsaan dibentuk hasil daripada gagasan Kongres Kebudayaan Kebangsaan 1971 untuk menjadi panduan dalam membentuk, mewujudkan dan mengekalkan identiti negara dalam kalangan dunia antarabangsa. Kementerian Kebudayaan ditubuhkan pada 20 Mei 1987 bagi merancang ,mengawal ,menyelia dan melaksanakan Dasar Kebudayaan Kebangsaan.Di samping melaksanakan Dasar Kebudayaan Kebangsaan, kementerian ini berfungsi untuk memberi khidmat nasihat, mengubal dan menyelia dasar yang berkaitan dengan perkembangan kebudayaan dan industri pelancongan .Mengawal dan menyelia perjalanan jabatan dan agensi di bawahnya serta merancang program pembangunan, penyelidikan dan perhubungan dalam bidang kebudayaan dan pelancongan selaras dengan dasar yang telah ditetapkan .Melaksanakan, menyelaras dan mengawasi program kebudayaan dan pelancongan serta menilai keberkesanan dasar program kebudayaan dan pelancongan.

         Dasar Kebudayaan Kebangsaan berteraskan tiga prinsip utama seperti kebudayaan rakyat asal rantau melayu, unsur-unsur kebudayaan lain yang wajar diterima dan Islam sebagai unsur yang paling penting. Terdapat beberapa objektif Dasar Kebudayaaan Kebangsaan ini iaitu mengukuhkan perpaduan bangsa dan negara melalui kebudayaan, memupuk dan memelihara keperibadian kebangsaan yang wujud daripada kebudayaan kebangsaan serta memperkaya dan mempertingkat kualiti kehidupan manusia dan kerohanian yang seimbang dengan pembangunan sosioekonomi. Dasar Kebudayaan Kebangsaan dilaksanakan melalui pemulihan, pemeliharaan dan pembangunan kebudayaan ke arah menguatkan asas kebudayaan kebangsaan melalui usahasama penyelidikan, pembangunan, pendidikan, pengembangan dan perhubungan budaya. Meningkatkan dan mengukuhkan kepimpinan budaya melalui usaha membimbing dan melatih peminat, pendokong dan pengerak kebudayaan dengan meluas sebagai jentera pembangunan yang berkesan. Mewujudkan komunikasi yang berkesan ke arah kesedaran kebangsaan, kenegaraan dan nasionalisme Malaysia, memenuhi keperluan sosiobudaya serta meninggikan taraf dan mutu kesenian.Kementerian Kebudayaan ,Kesenian dan Pelancongan berperanan penting dalam melaksanakan dasar ini iaitu menguruskan penyelidikan ,pembangunan dan pengalakkan penyelidikan dan pengembangan kesenian serta perhubungan ke arah kemajuan kebudayaan kebangsaan.

         Persekutuan Malaysia merupakan negara yang mempunyai 13 buah negeri iaitu 11 buah di Semenanjung Malaysia ,Sabah dan Sarawak.Negeri Sabah dan Sarawak merupakan negeri yang terpisah daripada Semenanjung Tanah Melayu, situasi ini menyebab kedua-dua negeri ini sukar untuk berhubung dengan negeri-negeri di Semenanjung.Pihak kerajaan harus menjalankan pembangunan yang mengambilkira usaha-usaha bagi mengurangkan jurang perbezaan pembangunan ekonomi dan struktur di antara negeri atau wilayah di Malaysia.Antara aspek yang perlu dititikberatkan ialah potensi,keupayaan dan keadaan negeri atau wilayah yang berkaitan untuk membolehkan pembangunan pertanian,perusahaan ,perindustrian dapat disalurkan ke arah pembangunan negara yang seimbang .Objektif utama pembangunan ini ialah mewujudkan agihan yang lebih seimbang dan adil dari segi pekerjaan,pendapatan ,pendidikan ,kemudahan asas,kesihatan,sosial dam rekreasi khususnya di negeri Sabah ,Sarawak dan negeri-negeri yang mundur di semenanjung.Penempatan semula penduduk ke kawasan atau pusat-pusat bandar baru yang berpotensi dalam pembangunan telah dijalankan di bawah pengawasan pihak berkuasa seperti JENGKA dan DARA(Pahang), KEJORA(Johor), KESEDAR(Kelantan), KETENGAH(Terengganu) dan KEDA(Kedah).Di Sabah sektor pertanian menjadi penyumbang utama dalam Pengeluaran Negara Kasar(PNK).Melalui RMK-5 ,64000 hektar tanah dibangunkan yang menempatkan 3900 peneroka dan mempelbagaikan industri balak kepada industri pengeluaran kertas kayu dan pulpa.Penggunaan pelabuhan di Kota Kinabalu, Labuan, Lahad Datu, Sandakan dan Tawau untuk tujuan pengeksportan hasil keluaran setempat dipergiatkan .

         Sektor perlombongan di Sarawak seperti pengeluaran gas asli telah berkembang pesat ekoran daripada permintaan yang tinggi oleh LNG plant dan Asean Ammonia-Urea Plant di Bintulu. Melalui  RMK-5 Sarawak menjadi pengeluar kayu balak terbesar dan kemajuan sektor pertanian disebabkan projek Pembangunan Pertanian Bersepadu(Intergrated Agricultural Development projects) serta pembangunan luar bandar. Dasar dan sistem pendidikan di Sabah dan Sarawak dapat diselaraskan dengan pendidikan di Semenanjung di bawah Kementerian Pendidikan. Sistem perhubungan antara Sabah dan Sarawak diperluaskan melalui rancangan pembinaan Lebuhraya Pan-Borneo yang menghubungkan Kuching dengan Kota Kinabalu seterusnya dapat membantu dalam pemesatan pembangunan kawasan pedalaman di Sabah dan Sarawak. Perhubungan udara di bawah Syarikat Penerbangan Malaysia(MAS)  dari Kota Kinabalu dan Kuching ke Kuala Lumpur dan Bandar lain di semenanjung ,sistem komunikasi yang baik seperti telefon ,perkhidmatan pos,televisyen dan radio membolehkan jurang pemisah antara Sabah dan Sarawak dengan semenanjung dapat dihapuskan .          

        Sehubungan daripada peristiwa 13 Mei ini terdapat beberapa perkara yang perlu diteliti bagi menyelesaikan masalah perpaduan kaum iaitu sentiasa mengalakkan penduduk bermigrasi untuk meluaskan pergaulan.Terdapat beberapa faktor tarikan yang boleh menggalakan penduduk berpindah iaitu penyatuan perkhidmatan awam antara semua negeri di Malaysia , mewujudkan peluang pekerjaan yang lebih baik di sesebuah tempat dan meningkatkan aspek keselamatan untuk mengelak ancaman dari luar.Selain itu,penyeragaman sisitem pendidikan adalah penting kerana Dasar Pelajaran seperti Penyata Barnes, Penyata Feen-Wu,Undang-undang Pelajaran1952, Penyata Razak, Penyata Rahman Talib, Dasar Pendidikan Kebangsaan serta dasar lain berkaitan pendidikan berperanan dalam memupuk perpaduan kaum. Media massa pula memainkan peranan dalam memberi pendedahan kepada berita-berita, laporan dan dasar kerajaan untuk mengurangkan jurang penerimaan maklumat yang ada. Media massa dapat membentuk pemikiran dan pandangan rakyat yang positif terhadap negara.

         Integrasi ekonomi melalui  dasar pembangunan seperti Rancangan Pembangunan Lima Tahun, DEB, Dasar Pembangunan Nasional adalah untuk memastikan pengasingan ekonomi yang dijalankan sejak zaman penjajahan sehingga selepas merdeka dapat dimansuhkan di samping merapatkan jurang ekonomi yang wujud antara penduduk kaya dengan penduduk miskin agar perasaan tidak puas hati dapat dielakkan. Fahaman politik yang bersatu harus diwujudkan seperti Parti Perikatan(UMNO-MCA-MIC) atau Barisan Nasional yang dianggotai oleh pelbagai parti komponen seperti UMNO, MCA, MIC, PPP, Gerakan, AKAR, PBDS, SNAP, PBB, SUPP, PBRS, PDS dan SAPP .Manakala aspek-aspek sosial lain yang perlu diambilkira ialah perpaduan kaum dapat dipupuk melalui pengenalan dan penerapan dasar-dasar sosial seperti Rukun Negara, Dasar Belia Negara, Dasar Kebudayaan Kebangsaan dan lain-lain .Dalam hal ini Malaysia berjaya mewujudkan perpaduan dan intergrasi nasional kerana sikap kesederhanaan dan bertolak ansur semua kaum.

         Tragedi 13 Mei ini telah memberi pengajaran khususnya kepada pemimpin-pemimpin politik termasuk rakyat Malaysia.Antara pengajaran yang dapat dijadikan iktibar ialah kerosakan harta benda dan nyawa kerana rusuhan kaum ini telah mengakibatkan banyak nyawa terkorban misalnya jumlah kematian pada tempoh darurat ialah 172 hingga 196 orang manakala yang tercedera seramai 493 orang.YDPA telah mengisytiharkan darurat atas nasihat Tunku Abdul Rahman dan ahli Jemaah Menteri .Perintah berkurung ini bertujuan untuk mengawal keselamatan dan mengembalikan kestabilan negara .Walaubagaimanapun , keadaan ini telah menyekat kebebasan dan pergerakan penduduk untuk melakukan aktiviti harian mereka seperti mencari nafkah. Tragedi ini telah memberi keuntungan kepada musuh negara malah turut memberi peluang kepada mereka untuk memecahbelahkan hubungan rakyat seterusnya menakluki negara ini. Misalnya, kejatuhan Empayar Melayu Melaka di tangan Portugis pada tahun 1511 disebabkan oleh keadaan kucar- kacir di negeri tersebut.

         Selain itu ,tragedi ini juga telah mengajar rakyat Malaysia tentang betapa pentingnya pembentukan dasar perpaduan dalam melahirkan masyarakat yang harmoni.Di samping itu ,tragedi ini juga telah menunjukan faktor utama wujudnya masalah perpaduan kaum ialah faktor kemiskinan yang terutamanya melibatkan penduduk luar bandar disebabkan dominasi ekonomi oleh golongan kaya. Oleh itu, pembentukan DEB adalah untuk membasmi kemiskinan tanpa mengira kaum dan merapatkan jurang ekonomi ini.Seterusnya, Bahasa Kebangsaan iaitu Bahasa Melayu berperanan dalam menjadi alat perpaduan kaum .Oleh itu, setiap penduduk Malaysia perlu mahir bertutur dalam bahasa ini.Namun, pengunaan dan pembelajaran bahasa lain tidak di sekat untuk mengelakkan rasa tidak puas hati kaum lain seperti kaum cina dan india .   

         Kesimpulannya, tragedi 13 Mei 1969 menyebabkan berlaku beberapa perubahan di Malaysia terutama dalam sektor politik.Kerajaan telah menubuhkan beberapa persatuan dan badan-badan kerajaan yang baru seperti MAGERAN, MAPEN, DEB, JPN, MMN, Rukun Negara dan banyak lagi .Pelaksanaan dasar-dasar ini memerlukan kerjasama serta komitmen daripada setiap lapisan masyarakat terutamanya para pemimpin politik kerana salah satu faktor yang menyebabkan berlakunya peristiwa rusuhan kaum ini ialah sikap tidak bertanggungjawap para pemimpin politik semasa berkempen dan selepas keputusan pilihan raya diumumkan iaitu para pemimpin politik ini tidak dapat mengawal perasaan diri dan pengikut-pengikut mereka serta tidak menghormati sensitiviti kaum lain.Oleh itu, peristiwa ini telah banyak mengajar setiap anggota masyarakat tentang nilai murni yang perlu ada pada diri setiap masyarakat untuk mewujudkan hubungan yang harmoni .Selain itu, setiap anggota masyarakat juga diajar untuk saling bantu-membantu  agar ‘pisang tidak berbuah dua  kali’ iaitu agar tragedi 13 Mei ini tidak berlaku lagi dan dijadikan pengajaran oleh semua anggota masyarakat.

Allah S.W.T Jangan Dilupakan ~ Hari Kiamat~

Dalam Rukun Iman yang Kelima (5) adalah Percaya Kepada Hari Akhirat . Sebagai umat Islam, wajiblah kita mempercayainya bahawa akan berlakunya saat kiamat iaitu waktu sebelum berlakunya hari akhirat. Surah Al-Israa: 59 menyatakan "dan biasanya Kami tidak menurunkan tanda-tanda itu melainkan untuk menjadi amaran". Surah Al-Hajj: 7 menyatakan "dan sesungguhnya hari kiamat itu pastilah datang, tidak ada keraguan padanya..."

Tanda-tanda Kiamat

Sesungguhnya, sebelum berlakunya hari kiamat akan berlakunya beberapa tanda dan kebanyakkan tanda-tanda ini telah pun berlaku kini. Semakin dekat kita menuju ke arah hari kiamat.

1. Berlakunya Peperangan dan Kekacauan

• Rasulullah S.A.W pernah bersabda mengenai "al harj" iaitu pembunuhan dan saling membunuh akan meningkat. Perang Dunia Pertama dan Perang Dunia Kedua (PD I&II) telah pun berlaku.
• Perang Dunia Ketiga akan berlaku yang mungkin akan berlaku di sebelah Timur Tengah yang mungkin melibatkan senjata nuklear dan mungkin Iran akan menjadi sasaran. Menurut Kitab Bahrul Mazi, Perang Dunia Ketiga akan berlaku dalam tempoh yang sekejap tetapi kemusnahannya amat dahsyat.
• Perang Dunia Keempat (Battle of Armageddon) akan berlaku kemudian dengan penggunaan senjata pedang. Hal ini adalah disebabkan teknologi senjata canggih sudah tidak boleh digunakan lagi kerana kesan elektromagnetic pulse (EMP) daripada senjata nuklear yang telah digunakan semasa Perang Dunia Ketiga. Ada hadis menyatakan dajjal akan disembelih pada perang ini dan orang-orang yahudi akan menyorok di belakang batu dan pokok yahudi iaitu pokok gharqad.

   2.    Gerhana Bulan dan Matahari berlaku dalam Bulan Ramadhan

• Rasulullah pernah bersabda bahawa sebelum kemunculan Imam Mahadi, akan berlaku secara berturut-turut dua gerhana pada bulan Ramadhan.
• Sesungguhnya kejadian ini pernah berlaku tahun 1981M dan 1982M.

   3.    Munculnya Komet Berekor

• Menurut hadis bahawa komet akan muncul sebaik sahaja berlaku peristiwa gerhana bulan dan matahari di bulan Ramadhan
• Ia berlaku sebelum munculnya Imam Mahadi dan ia komet ini muncul dari sebelah Timur
• Nabi Muhammad S.A.W bersabda "semasa kemunculan bintang berekor, kaum Nabi Nuh dibinasakan, Nabi Ibrahim dibakar dan Firaun yang menyeksa Nabi Musa terhapus" Kemunculan bintang berekor yang terakhir menandakan kedatangan Imam Mahadi.
• Telah berlaku keadaan yang hampir sama pada tahun 1986M apabila komet Halley dilihat berdekatan dengan bumi dan arahnya adalah dari timur ke barat.

   4.    Kehancuran Kota-kota Besar Akibat Peperangan dan Bencana

• Seperti yang telah berlaku padang PD II iaitu di Hiroshima dan Nagasaki yang hancur akibat bom atom
• Kota Tugshen di China yang hilang lenyap setelah berlaku gempa bumi
• Acheh yang dilanggar Tsunami

Allah S.W.T Jangan Dilupakan ~ Waktu iblis dan syaitan Akan Menggoda Kita

syaitan dan iblis sentiasa mencari ruang dan peluang untuk menggoda manusia walaupun sekecil lubang jarum peluang itu. Oleh itu, hendaklah kita sentiasa berwaspada agar tidak dapat digoda olehnya dengan memastikan kita tidak berada dalam beberapa keadaan yang mampu memberi ruang dan peluang kepada syaitan dan iblis laknatullah. Sesungguhnya, syaitan dan iblis ini akan menggoda seseorang dalam keadaan :-

• marah dan bernafsu
• rasa dengki yang membara dalam diri
• waktu terlalu kenyang dangan makanan dan minuman
• ketika manusia menyukai perhiasan yang berlebihan - seperti hiasan bangunan, pakaian dan barang-barang kemas
• sifat tamak
• sifat terburu-buru
• sifat bakhil/kedekut
• rasa fanatik terhadap mazhab
• waktu manusia mementingkan diri sendiri
• menerusi rasa atau sifat prasangka buruk terhadap saudaranya yang Islam

A/J: marilah sama-sama kita fahami dan praktikkan segala kebaikan agar dapat terhindar dari godaan syaitan dan iblis.

Barisan Nasional (BN) Menjamin Kestabilan Politik dan Kemajuan Ekonomi Negara

1.0        PENGENALAN

Jalan ke arah kemerdekaan semakin nyata setelah Persekutuan Tanah Melayu (PTM) ditubuhkan.British yang mentadbir ketika itu berhadapan dengan sebuah masyarakat majmuk yang terdiri daripada berbagai-bagai kaum.Oleh demikian,selain menghadapi ancaman komunis, kerajaan British juga menghadapi cabaran dan masalah yang berkaitan dengan perpaduan antara kaum.British merasakan bahawa perlunya perpaduan antara kaum sebelum negara ini diberikan kemerdekaan.Antara kaedah yang boleh digunakan untuk mewujudkan perpaduan dalam kalangan masyarakat berbilang kaum ini adalah melalui kaedah politik.Hal ini adalah kerana parti-parti politik yang semakin berkembang di Tanah Melayu. Pemimpin dan ahli parti-parti politik memfokuskan perjuangan mereka kepada memelihara kepentingan ahli-ahlinya dan ada juga memperjuangkan kemerdekaan negara ini.Namun demikian,landasan dan matlamat perjuangan kemerdekaan parti-parti tersebut adalah berbeza antara satu sama lain.

          Jika dilihat dalam sejarah negara sebelum kemerdekaan iaitu semasa era penjajahan, penubuhan pertubuhan seperti Pusat Tenaga Rakyat (PUTERA) dan All-Malayan Council For Joint Action (AMCJA) telah dibentuk dengan ia telah mengemukakan sebuah ‘Manifesto Rakyat’ sebagai asas membentuk sebuah negara yang merdeka, bebas dan adil melalui kerjasama antara kaum. Akan tetapi usaha ini ditentang oleh penjajah British melalui tindakan tekanan undang-undang dan tindakan politik apabila ia dilihat tidak menggambarkan kehendak British sepenuhnya terhadap dasar mereka di Tanah Melayu pada ketika itu.

Parti-parti yang bersifat perkauman seperti UMNO,MCA dan MIC telah bergabung untuk mewujudkan perpaduan dan mendapatkan kekuatan serta sokongan tiga kaum utama di Tanah Melayu iaitu Melayu,Cina dan India di bawah satu parti iaitu parti Perikatan.[1] Melalui Perikatan telah berjaya mewujudkan perpaduan dan mendapatkan kekuatan serta sokongan tiga kaum terbesar di Tanah Melayu.Perikatan telah memperjuangkan kemerdekaan berlandaskan kepada tolak ansur antara kaum dan perundingan.Selepas mendapat kemerdekaan secara rasminya pada 31 Ogos 1957, Tanah Melayu diperintah oleh Kerajaan PERIKATAN di bawah pimpinan Tuanku Abdul Rahman selepas Parti Perikatan mendapat majoriti 2/3 kerusi dalam Pilihan Raya Persekutuan 1959 dengan memenangi 74 daripada 104 kerusi yang dipertandingkan.[2]

Setelah 12 tahun mencapai kemerdekaan, berlakunya Peristiwa 13 Mei yang menunjukkan betapa perpaduan kaum dan integrasi nasional masih belum lagi tercapai di Tanah Melayu walaupun ia sudah merdeka. Selepas ‘peristiwa berdarah’ tersebut yang melibatkan rusuhan perkauman khususnya di Kuala Lumpur pada 13 Mei 1969, dua langkah penting telah diambil oleh pihak kerajaan yang memerintah ketika itu dalam merombak semula dasar-dasar kerajaan bagi menggelakkan peristiwa tersebut berulang kembali. Pertamanya dengan mengisytiharkan Dasar Ekonomi Baru (DEB) untuk menggalakan Perpaduan Nasional dengan objektif utamanya adalah untuk menghapuskan kemiskinan dan menyusun semula rakyat. Keduanya, dengan meluaskan lagi penyertaan parti-parti politik lain dalam gabungan Parti Perikatan untuk membentuk Barisan Nasional (BN) bagi menjadikan ia sebuah barisan yang merentasi garis yang tidak berbaur perkauman.

Pada 1 Jun 1974, tertubuhnya sebuah parti politik yang lebih besar daripada Perikatan iaitu Barisan Nasional sewaktu di bawah pimpinan Tun Abdul Razak.Tun Abdul Razak menjadi Perdana Menteri Malaysia ke-2 sejurus Tuanku Abdul Rahman meletakkan jawatannya pada tahun 1970 semasa suasana kesedaran dan keinsafan sedang menyelebungi negara ketika itu selepas berlakunya ‘Peristiwa 13 Mei’. Tun Abdul Razak telah menggunakan keadaan yang melanda negara ketika itu sebagai peluang yang perlu digunakan dengan sebaik-baik mungkin oleh kerajaan bagi menyeimbangkan dan menstabilkan kembali keadaan politik negara akibat daripada peristiwa yang berlaku itu. Rentetan daripada yang peristiwa yang berlaku dan keadaan aman ketika itu, Tun Abdul Razak telah menubuhkan BN yang disertai bukan sahaja oleh UMNO, MIC, MCA dan Parti Gerakan (GERAKAN) tetapi juga PAS, Parti Progresif Rakyat, Parti Bersatu Rakyat Sarawak, Parti Pesaka Bumiputera Bersatu dan Perikatan Sabah.Sejak diperluaskan lagi PERIKATAN kepada pembentukan BN, kita tidak dapat menafikan prestasinya dalam menjalankan pemerintahan negara dan ia meningkat dari tahun ke tahun walaupun wujud beberapa kepincangan dan cabaran yang berlaku dalam pemerintahan tersebut.

2.0        PARTI PERIKATAN

Dari sudut sejarah,pembentukkan Perikatan pada awalnya di antara UMNO dan MCA adalah secara spontan dan tidak dirancang dengan mendalam.[3] Hal ini merupakan peristiwa penting apabila ianya bermula apabila Dato Onn menghubungi H.S Lee dengan tujuan mengadakan kerjasama IMP-MCA dalam pilihanraya bandaran Kuala Lumpur.H.S Lee mendakwa Dato Onn mendesak beliau supaya semua ahli MCA yang ingin bertanding mengguakan tiket IMP.Hal ini tidak disenangi kerana ahlinya ingin bertanding atas tiket MCA dan bukannya menggunakan tiket parti yang lain.Justeru MCA menerusi H.S Lee menolak cadangan kerjasama dengan IMP dan mengeluarkan tawaran menyokong calon-calon daripada kaum lain.Di samping penolakan itu,H.S Lee dan Tan Cheng Lock juga memainkan peranan dalam memungkinkan pembentukkan perikatan UMNO-MCA.Tujuan Perikatan UMNO-MCA adalah bertujuan untuk melipatkan usaha orang Melayu dan Cina di Malaya bagi membina sebuah masyarakat dalam Tanah Melayu supaya semua orang di dalam negara ini dapat mengecap nikmat keamanan dan kebebasan serta kemakmuran dan kesejahteraan.[4]

          Parti Perikatan telah ditubuhkan pada bulan Januari 1952 oleh Tuanku Abdul Rahman dan ia dianggotai oleh dua buah parti terbesar di Persekutuan Tanah Melayu ketika itu iaitu UMNO dan MCA. Pada awal penubuhannnya ia dibentuk bagi menghadapi Pilihan Raya Majlis Perbandaran Kuala Lumpur pada Februari 1952 dan mengikut persetujuan yang telah dicapai oleh kedua-dua parti ini, MCA tidak akan bertanding di kawasan UMNO manakala begitu juga dengan UMNO yang tidak akan bertanding di kawasan MCA.[5] Hasil daripada kerjasama ini, Parti Perikatan telah memenangi 9 kerusi daripada 12 kerusi yang telah dipertandingkan sehingga selepas itu ia membawa kepada persetujuan bersama antara kedua-dua parti ini untuk menubuhkan Parti Perikatan di peringkat kebangsaan bagi bertanding dalam Pilihan Raya Umum 1955.[6]

          Perlembagaan Parti Perikatan telah mengutarakan enam matlamat penting yang perlu dicapai iaitu yang pertama ialah mewujudkan,melindungi dan menjunjung prinsip Demokrasi Berparlimen di Tanah Melayu.Yang kedua adalah mempertahankan kedudukan Raja Negeri Melayu sebagai ketua perlembagaan di negeri masing-masing.Ketiga, memajukan dan mengekalkan keharmonian dan perasaan muhibah antara kaum dan melindungi hak golongan minority.Keempat, mewujudkan dan mengekalan bangsa Malayan bersatu.Kelima adalah untuk membaiki keadaan hidup dan kebajikan penduduk Tanah Melayu dan yang terakhir adalah untuk mencapai matlamat lain dari semasa ke semasa yang akan mengusahakan kepentingan penduduk dan negara secara keseluruhan.[7]

Gabungan parti-parti ini secara juga tidak langsung telah mewujudkan kerjasama politik dan seterusnya kerjasama antara kaum yang merupakan satu pakatan yang murni. Kerjasama politik ini sedikit sebanyak telah dapat mewujudkan perpaduan kaum di Tanah Melayu, Sabah dan Sarawak.[8] Penubuhan Parti Perikatan seperti ini amat disokong oleh pihak British kerana mereka berpendapat bahawa kerjasama di antara parti tanpa mengira bangsa dan agama akan dapat mewujudkan kestabilan politik di Tanah Melayu dan secara tidak langsung dapat menyediakan Tanah Melayu ke arah berkerajaan sendiri dan seterusnya mencapai kemerdekaan.[9]

3.0        BARISAN NASIONAL

Barisan Nasional dibentuk secara rasminya pada tanggal 1 Julai 1974 dan dianggotai oleh UMNO, MCA MIC, PAS (Parti Islam Se-Tanah Melayu)[10], PPP (Parti Progresif Rakyat), GERAKAN, SUPP (Parti Bersatu Rakyat Sarawak), USNO (Parti Kebangsaan Sabah Bersatu), BERJAYA (Parti Berjaya), PBDS (Parti Bangsa Dayak Sarawak) dan SNAP (Parti Kebangsaan Sarawak). Tun Abdul Razak merupakan tokoh yang telah memainkan peranan penting semasa zaman pemerintahannya dalam penubuhan BN bagi menggantikan PERIKATAN.[11] Tujuan Tun Abdul Razak menubuhkan BN ialah untuk mengelakkan persaingan politik yang keterlaluan dan cuba mewujudkan perpaduan kebangsaan akibat daripada berlakunya ‘Peristiwa 13 Mei’.[12] Satu perubahan ketara yang dibawa oleh Tun Abdul Razak ialah memperluaskan keanggotaan di dalam Parti Perikatan sehingga merangkumi sepuluh parti-parti politik yang lain dan ia dinamakan sebagai Barisan Nasional.

          Barisan Nasional (BN) merupakan merupakan parti utama dalam sistem politik negara Malaysia dan kewujudan parti ini telah dilambangkan melalui simbol ‘dacing’ yang membawa maksud untuk menguatkan dan stabilkan situasi politik serta mengeratkan lagi hubungan pelbagai kaum di Malaysia. Ia juga parti kompenan kerajaan yang dianggotai oleh 3 buah parti penting iaitu UMNO, MCA dan MIC serta Parti Gerakan dan beberapa buah parti kompenan lain dari Sabah serta Sarawak.

Terdapat 14 parti-parti komponen BN setakat pilihanraya 2008 hingga kini seperti Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO), Persatuan Cina Malaysia (MCA), Kongres India SE-Malaysia (MIC), Parti Gerakan Rakyat Malaysia (GERAKAN), Parti Pesaka Bumiputera Bersatu (PBB), Parti Rakyat Bersatu Sarawak (SUPP), Parti Demokratik Progresif Sarawak (SPDP), Parti Rakyat Sarawak (PRS), Pertubuhan Pasok Momogun Kadazandusun Bersatu (UPKO), Parti Bersatu Sabah (PBS), Parti Maju Sabah (SAPP), Parti Bersatu Rakyat Sabah (PBRS), Parti Progresif Penduduk Malaysia (PPP) dan Parti Liberal Demokratik (LDP).[13]

4.0        BARISAN NASIONAL MENJAMIN KESTABILAN POLITIK DAN KEMAJUAN EKONOMI NEGARA

Kestabilan Politik

Selepas berlakunya peristiwa berdarah 13 Mei 1969, semasa di bawah Perikatan telah membawa kepada kesedaran bahawa kekacauan politik,kesedaran yang rendah terhadap kepentingan kenegaraan berbanding perkauman,tiada keseimbangan ekonomi dan ketidaksamarataan sosial boleh mengakibatkan kekacauan dan pergolakan dalam masyarakat berbilang kaum. Namun setelah hampir 41 tahun peristiwa berdarah itu terjadi, kerajaan Barisan Nasional dilihat berjaya menstabilkan keadaan politik negara kerana selepas peristiwa tersebut berlaku, belum ada lagi peristiwa sedemikian rupa kembali mengegarkan suasana politik di negara ini. Ini menunjukkan bahawa gabungan parti-parti politik yang lebih besar membentuk Barisan Nasional dan seterusnya kerajaan berjaya menjamin kestabilan politik negara berbanding kerajaan PERIKATAN sebelum ini. Ini kerana dasar-dasar kerajaan Barisan Nasional itu sendiri yang sebenarnya sedaya upaya cuba berusaha untuk memperkukuhkan perpaduan di kalangan rakyat agar peristiwa tersebut tidak berulang.

Selain daripada itu, hujah yang dapat membuktikan Barisan Nasional berjaya menstabilkan politik negara adalah melalui masalah perbalahan dan konflik politik yang berlaku di Sabah dan Sarawak. Selepas penubuhan Barisan Nasional di kedua-dua negeri terbabit, tidak lagi berlakunya perbalahan antara parti-parti politik di negeri-negeri terbabit terutamanya di Sabah di mana sebelum ini kerap berlakunya perbalahan politik sehingga menyebabkan parti-parti politik yang memerintah di negeri terbabit kerap bertukar dan keadaan tegang sering menyelebungi suasana politik di negeri terbabit. Selain itu, keadaan tegang antara kerajaan pusat dan kerajaan negeri juga turut berlaku berkaitan dengan dasar-dasar pemerintahan hingga mewujudkan hubungan yang tegang antara kedua-dua pihak pada waktu-waktu tertentu.

Bermula dari tahun tersebut sehingga kini, pemerintahan kerajaan negeri adalah di bawah Barisan Nasional dengan parti-parti komponen yang berada di bawah Barisan Nasional adalah semakin bertambah dan dalam masa yang sama hubungan antara kerajaan negeri dengan kerajaan persekutuan adalah lebih baik dan harmonis serta tidak ada lagi perbalahan antara parti-parti politik di negeri tersebut. Keadaan politik yang lebih stabil di negeri Sabah ini sebenarnya membantu kepada memacu pembangunan ekonomi negeri ini lebih maju ke hadapan.Barisan Nasional berjaya menstabilkan keadaan politik negara adalah kerana melalui peranan yang dimainkannya sebagai sebuah medium dalam menyelesaikan masalah atau mendengar sebarang pandangan daripada setiap kaum atau etnik dengan berkesan. Kewujudan Barisan Nasional hasil daripada gabungan parti-parti politik yang besar di Malaysia berbanding PERIKATAN sebelum itu sebenarnya merupakan medium terbaik untuk semua kaum di Malaysia untuk menyalurkan sebarang pandangan atau permintaan melalui parti-parti politik yang mewakili mereka dalam gabungan Barisan Nasional. Ini kerana sifat Barisan Nasional itu sendiri yang bersifat menyeluruh apabila ia terdiri daripada parti-parti politik yang mewakili kebanyakkan kaum atau etnik yang terdapat di Malaysia.

Kemajuan Ekonomi

Perkembangan dan kemajuan ekonomi merupakan perkara yang penting demi mewujudkan kestabilan politik dan keamanan masyarakat.Oleh yang demikian,kerajaan Barisan Nasional telah menumpukan terhadap pembangunan ekonomi kerana ianya adalah faktor utama bagi menjamin kemakmuran negara.Hal ini dibuktikan sewaktu berlakunya Peristiwa 13 Mei 1969 yang salah satu sebab utamanya adalah ketidakstabilan dalam ekonomi akibat jurang perbezaan ekonomi yang ketara di antara masyarakat Pribumi iaitu Melayu dengan kaum imigran iaitu Kaum Cina dan India.

Dasar Ekonomi Baru (DEB) telah memainkan peranan bagi menyusun semula masyarakat dan membasmi kemiskinan tanpa mengira kaum serta sektor kehidupan.[14] Penggubalan (DEB) ini  digerakkan selama 20 tahun untuk menyusun semula masyarakat serta membasmi kemiskinan tanpa mengira kaum dan tahun 1970-an dianggap titik perubahan kepada sejarah negara Malaysia baru. Semangat ini yang terus diperbaharui oleh kerajaan BN melalui Dasar Pembangunan Nasional (DPN) pada tahun 1991 – 2000 di bawah pimpinan Tun Mahathir Mohammad yang akan mengarah kepada kehidupan rakyat yang lebih maju pada tahun 2020. Stratifikasi etnik dapat dikurangkan oleh perubahan ekonomi, setelah kekayaan dan kemakmuran dikongsi bersama serta perbezaan taraf ekonomi tidak lagi merujuk kepada sesuatu kaum atau suku bangsa. Kelas yang wujud dipercayai lebih berupaya memungkinkan moboliti sosial dan interaksi antara kaum akan lebih mudah tercapai. Konflik etnik akan berkurangan, walaupun konflik kelas mungkin ada, tetapi dapat diimbangi oleh peluang yang seimbang.

Dasar Wawasan Negara (DWN) pula berbeza kerana ia menggabungkan teras kritikal dasar pembangunan yang lepas, iaitu Dasar Ekonomi Baru dan Dasar Pembangunan Nasional dengan objektif utama mencapai perpaduan nasional. Pembasmian kemiskinan tanpa mengira kaum, penyusunan semula masyarakat dan pembangunan yang seimbang masih menjadi strategi utama dalam dasar ini. DWN juga berpandu kepada cabaran strategik Wawasan 2020 yang menyediakan hala tuju kepada Malaysia untuk menjadi negara maju sepenuhnya menjelang 2020. Antara strategi perlaksanaannya adalah meningkatkan FDI dan pelaburan tempatan; mengukuhkan P&P dan S&T; menaik taraf infrastruktur ICT (untuk mengalakkan ekonomi berasaskan pengetahuan); Program Pembangunan Rakyat Termiskin (PPRT); dan lain-lain program pembasmian kemiskinan yang akan diperkukuhkan di bawah Skim Pembangunan Kesejahteraan Rakyat (SPKR).

Dasar Persyarikatan Malaysia pula berobjektif untuk mewujudkan satu kerjasama yang erat dan berkesan di antara pihak sektor awam dengan pihak swasta dalam menjayakan pembangunan negara. Strategi perlaksanaan pula ialah semua Kementerian, Jabatan Kerajaan, Badan Berkanun dan Pejabat Daerah diarahkan supaya menubuhkan Jawatankuasa Perundingan di antara pihak swasta dan pihak awam. Selain daripada itu, beberapa program-program lain juga telah dijalankan seperti menempatkan pegawai-pegawai kerajaan di syarikat-syarikat swasta. Sebagai permulaannya, seramai 18 orang pegawai telah ditempatkan di British Malaysian Industry and Trade Association (BMITA) mulai tahun 1984 dengan tujuan membolehkan pegawai-pegawai itu mempelajari selok belok pengurusan sektor swasta terutamanya di bidang perniagaan, perdagangan dan industri.

Dasar Penswastaan yang diperkenalkan oleh Tun Mahathir Mohamad ini berobjektifkan untuk mengurangkan beban kewangan kerajaan, meninggikan kecekapan dan penghasilan kerja,  menggalakkan pertumbuhan ekonomi dan pengagihan sumber secara cekap. Antara strategi perlaksanaannya adalah melalui penjualan aset atau ekuiti,  pajakan dan kontrak pengurusan. Sehingga akhir 1999, sebanyak 202 projek dan entiti telah berjaya di swastakan atau di korporatkan yang terdiri daripada 104 projek baru dan 98 projek sedia ada. Daripada jumlah tersebut, 184 projek telah diswastakan manakala 18 entiti dikorporatkan. Projek dan entiti ini terdiri daripada syarikat-syarikat kerajaan, agensi-agensi kerajaan, pembangunan tanah, projek-projek baru seperti lebuh raya dan stesyen televisyen.

Dasar Perindustrian Negara (DPN) pula berobjektif untuk menjadikan sektor perkilangan sebagai pemangkin pertumbuhan perindustrian negara, menggalakkan penggunaan sepenuhnya sumber-sumber asli negara, meninggikan tahap penyelidikan dan pembangunan (R&D) teknologi tempatan sebagai asas bagi Malaysia menjadi sebuah negara perindustrian. Antara strategi perlaksanaannya adalah dengan menumpukan kepada pengeksportan keluaran-keluaran perkilangan secara besar-besaran dan hasilnya ia telah menggalakkan pelaburan swasta terutamanya pelaburan asing ke dalam negara.

5.0        FAKTOR BARISAN NASIONAL BERJAYA MENJAMIN KESTABILAN POLITIK DAN KEMAJUAN EKONOMI NEGARA

Kejayaan Barisan Nasional dalam memainkan peranan dalam menjamin kestabilan politik dan kemajuan ekonomi Malaysia memang sudah tidak boleh disangkal lagi dengan pelbagai usaha yang telah dijalankan sepanjang pemerintahannya.Kejayaan yang dikecapi oleh Kerajaan Barisan Nasional ini adalah berdasarkan beberapa faktor yang telah memainkan peranan penting bagi mencapai misi kestabilan politik dan kemajuan ekonomi Malaysia.

Faktor Kepimpinan

Faktor kepimpinan adalah faktor yang paling utama dalam menjamin kejayaan Barisan Nasional dalam menjamin kestabilan politik dan kemajuan ekonomi.Sememangnya diakui bahawa ketua pemimpin negara adalah insane yang telah berjaya membawa negara ke atas landasan yang tepat dalam menuju kemajuan dan keamanan.Setiap pemimpin yang bermula semenjak pentadbiran Tunku Abdul Rahman sehinggalah kini di bawah pimpinan Datuk Seri Mohd Najib Razak.Antara pemimpin-pemimpin ini,Tun Mahathir bolehlah dikatakan sebagai pemimpin yang paling berjaya dalam memacu perjalanan negara.

Tun Mahathir dalam memimpin negara suatu masa dulu adalah sesuatu yang akan terus menjadi bahan perbincangan dan kajian serta diperkatakan dalam sejarah negara. Memandangkan bentuk kepimpinan yang dipamerkan oleh beliau bukan sahaja berbeza dari pemimpin-pemimpin yang lalu tetapi juga sukar untuk difahami oleh kebanyakan rakyat. beliau bukan sahaja muncul sebagai seorang pemimpin yang cukup bersedia tetapi juga seorang pemimpin yang memang mempunyai cita-cita untuk berkuasa. Dasar kepemimpinannya sering menekankan betapa pembangunan sesebuah negara bergantung kepada kekuatan, kekukuhan dan kemantapan institusi politik yang didokong oleh negara itu.[15] Sebagaimana Malaysia yang telah merdeka selama hampir 53 tahun yang telah dipimpin oleh sebuah institusi politik utama iaitu UMNO dan Barisan Nasional. Oleh itu boleh dikatakan bahawa era pemerintahan beliau telah membawa negara ke satu tahap pembangunan yang boleh dibanggakan seperti kewujudan MSC, KLIA, Proton dan Putrajaya sehingga Malaysia dikenali hampir di seluruh dunia disebabkan peningkatannya dalam bidang ekonomi.

Ada pandangan yang menyatakan bahawa kekuatan pemerintahan BN ialah kerana kepimpinan dan ketokohan Tun Dr. Mahathir Mohamad. Walaupun ini merupakan satu faktor, mungkin lebih tepat jika dikatakan asas kekuatan tersebut sebenarnya terletak kepada keadaan ekonomi negara.[16] Kesan krisis ekonomi dan kewangan yang melanda dunia pada pertengahan tahun 1997 yang lalu ke atas negara ini tidaklah seburuk akibatnya seperti mana yang berlaku ke atas beberapa buah negara jiran kita. Keengganan beliau untuk menerima Dana Kewangan Antarabangsa (IMF) bagi menyelamatkan Malaysia dalam krisis kewangan tersebut seperti mana negara-negara jiran yang lain seperti Indonesia, Thailand, Filipina dan lain-lain telah menyelamatkan negara daripada menanggung beban hutang yang tinggi dalam masa yang panjang. Semua ini adalah kerana idea-idea dalam merangka dasar-dasar kerajaan sebagai langkah menangani krisis ekonomi yang berlaku ketika itu serta cuba sedaya upaya meminimumkan kesannya ke atas Malaysia.

Faktor Gabungan dan Perkongsian Kuasa

Faktor perkongsian kuasa antara komponen parti-parti politik dalam Barisan Nasional juga sebenarnya telah membantu kekuatan untuk terus dapat bertahan sehingga kini. Formula politik perkongsian kuasa yang diamalkan oleh Barisan Nasional ini telah dapat menangani ketegangan politik yang berlaku dan seterusnya dapat membantu menstabilkan keadaan politik negara. Perkongsian kuasa ini menjadi alat kepada pengurusan konflik yang baik di Malaysia dan ia diakui adalah antara paling berjaya dikalangan negara dunia ketiga. Perkongsian kuasa dalam gabungan Barisan Nasional di antara parti-parti politik berasaskan etnik seperti di Malaysia merupakan pilihan yang terbaik.[17] Ia penting kerana penduduk negara ini terdiri daripada masyarakat majmuk yang mahu mengekalkan kepentingan kaum masing-masing. Jika terdapat sebarang masalah berbangkit dalam kerajaan Barisan Nasional, formula perkongsian kuasa ini digunakan melalui perundingan serta tolak ansur. Cara perundingan ini dapat menjamin dari wujud rasa ketidakpuasan hati dikalangan parti-parti komponen ini.

          Faktor gabungan yang mantap juga sebenarnya telah membantu kepada kekuatan BN sehingga dapat bertahan sehingga kini kerana ia terdiri daripada parti-parti kompenan yang besar di dalamnya dan melibatkan banyak parti-parti politik utama di Malaysia. Parti-parti politik yang bergabung dalam Barisan Nasional ini terdiri daripada parti-parti politik yang berasaskan kaum atau etnik tertentu dan mereka ini bergabung membentuk kerajaan. Selain itu juga, dalam masa yang sama adalah mudah untuk setiap kaum untuk menyalurkan permintaan mereka. Natijahnya, menyebabkan parti-parti komponen dalam Barisan Nasional dan seterusnya Barisan Nasional itu sendiri dapat bertahan sehingga kini. Di Malaysia parti politik yang tidak jelas perjuangannya adalah sukar untuk diterima oleh rakyat.

6.0        PERBINCANGAN DAN KESIMPULAN

Sesungguhnya, Barisan Nasional telah berjaya menstabilkan keadaan politik negara melalui peranan yang dimainkannya sebagai sebuah medium dalam menyelesaikan masalah atau mendengar sebarang pandangan daripada setiap kaum atau etnik dengan berkesan. Kewujudan BN hasil daripada gabungan parti-parti politik yang besar di Malaysia berbanding PERIKATAN sebelum itu sebenarnya merupakan medium terbaik untuk semua kaum di Malaysia untuk menyalurkan sebarang pandangan atau permintaan melalui parti-parti politik yang mewakili mereka dalam gabungan BN. Ini kerana sifat BN itu sendiri yang bersifat menyeluruh apabila ia terdiri daripada parti-parti politik yang mewakili kebanyakkan kaum atau etnik yang terdapat di Malaysia. Keadaan ini membolehkan parti-parti politik yang ada dalam gabungan BN memperjuangkan hak atau kedudukan setiap kaum yang mereka wakili dengan lebih berkesan kerana kedudukan parti mereka dalam satu barisan yang sama dengan lain di bawah payung kerajaan.

Oleh itu agak mudah bagi setiap kaum untuk menyalurkan sebarang pandangan berkaitan pemerintahan negara dan juga berkaitan permintaan mereka melalui parti-parti yang mewakili mereka tanpa perlu mereka melakukan sebarang bentuk protes seperti tunjuk perasaan, hartal atau lain-lain. Selain itu, mereka juga tidak perlu melakukan semua ini bagi menunjukkan atau meluahkan rasa ketidakpuasan hati kepada kerajaan berkaitan pemerintahan negara kerana mereka boleh terus menggunakan saluran melalui parti-parti yang mewakili mereka untuk disampaikan terus kepada kerajaan. Ini sebenarnya dapat membendung keadaan huru-hara dan menjamin kestabilan politik dalam negara apabila BN yang terdiri daripada banyak parti-parti politik dengan mewakili setiap kaum di Malaysia sebenarnya dapat dijadikan medium untuk setiap kaum menyalurkan pandangan atau permintaan terus kepada kerajaan melalui parti-parti yang mewakili mereka.

Walaupun ada waktunya Barisan Nasional mengalami kegoyahan seperti berlakunya perpecahan dalaman oleh salah satu parti komponen utamanya iaitu UMNO pada tahun 1987. Perpecahan UMNO ini telah memberi impak kepada BN apabila ia telah mengugat kedudukan BN sebagai parti utama yang memerintah ketika itu kerana wujudnya sebuah Gagasan Rakyat yang telah ditubuhkan untuk menentang pemerintahan kerajaan BN.[18] Tidak dilupakan apabila Barisan Nasional sekali lagi diuji dengan isu pemecatan Timbalan Perdana Menteri ketika itu iaitu Datuk Seri Anwar Ibrahim pada tahun 1999 daripada kabinet dan UMNO atas alasan salah laku moral. Kes pemecatan mantan Timbalan Perdana Menteri Malaysia ini mendapat liputan luas oleh media di seluruh dunia kerana ia dianggap satu bentuk konspirasi untuk menjatuhkan beliau serta karier politiknya dan semua ini dikatakan didalangi oleh kerajaan BN sendiri ketika itu terutamanya melibatkan mantan Perdana Menteri ketika itu iaitu Tun Dr. Mahathir Mohamad.Peristiwa ini telah memberi ruang yang besar kepada pakatan pembangkang ketika itu iaitu Barisan Alternatif (BA) meraih undi.Masalah dan dugaan terus melanda Barisan Nasional semasa Pilihanraya Umum ke-12 (PRU-12) apabila kehilangan 5 buah negeri kepada pembangkang iaitu Pakatan Rakyat (PR) yang dikatakan berpunca daripada kelemahan kepimpinan Tun Abdullah Haji Ahmad Badawi.

Namun demikian,segala cabaran dan kegoyahan dalam Barisan Nasional ini masih dapat dikawal dan diurus dengan baik demi menjamin kestabilan politik dan kemajuan ekonomi negara.Hasil pimpinan kerajaan Barisan Nasional ini juga telah memberikan kehidupan yang aman dan tenteram dalam kalangan masyarakat yang berbilang di negara ini dan peristiwa 13 Mei 1969 masih dapat dielakkan hasil kebijaksanaan dan sikap tolenrasi yang sentiasa diamalkan dalam Barisan Nasional.Namun,Barisan Nasional harus mencari inisiatif bagi menjamn keamanan ini akan terus berkekalan pada masa hadapan kerana hingga saat ini semakin banyak anasir-anasir yang cuba mengganggu gugat kestabilan politik dan perkembangan ekonomi negara.

7.0        BIBLIOGRAFI

A. Aziz Deraman. 2001. Masyarakat Dan Kebudayaan Malaysia. Kuala Lumpur: Dewan

Bahasa Dan Pustaka.

Ahmad Atory Hussain. 1998. Dari Berantakan Menuju Pembangunan Politk Melayu

1990-2000.Kuala Lumpur: Utusan Publications & Distributors Sdn. Bhd.

Anggota Persatuan Penerbit Buku Malaysia. 2007. Malaysia Kita. Petaling Jaya: International

Law Book Services.

S. Husin Ali. 2004. Merdeka, Rakyat Dan Keadilan. Petaling Jaya: Strategic Information

Research Development (SIRD).

Vejai Balasubramaniam. 1998. Politik Nasionalisme Dan Federalisme Di Malaysia. Shah

Alam: Fajar Bakti Sdn Bhd.

Zainal Abidin Abdul Wahid. 1996. Malaysia: Warisan Dan Perkembangan (Edisi Kedua).

Kuala Lumpur: Dewan Bahasa Dan Pustaka.

---

[1] Nazaruddin Hj. Mohd Jali et.al., Pengajian Malaysia: Kenegaraan dan Kewarganegaraan Edisi Kedua,

            Petaling Jaya: Prentice Hall, 2000, hlm. 48.

[2]  Diane K. Mauzy, Barisan Nasional: Coalition Government In Malaysia, Kuala Lumpur: Marican &

Sons, 1983, hlm. 30.

[3]  Mohd Ashraf Ibrahim, Gagasan Bangsa Malayan yang Bersatu 1945-57, Bangi: UKM, 2004, hlm. 153.

[4]  Ibid, hlm. 154.

[5]  Anggota Persatuan Penerbit Buku Malaysia, Malaysia Kita, Petaling Jaya: International Law Book Services,
            2007, hlm. 110.

[6]  Diane K. Mauzy, Barisan Nasional: Coalition Government In Malaysia, hlm. 16.

[7] Mohd Ashraf Ibrahim, Op.Cit, hlm. 162.

[8] Antara parti-parti yang digabungkan bagi membentuk Parti Perikatan Sabah ialah Pertubuhan Kebangsaan Sabah Bersatu (USNO), Pasok Momogun, Persatuan Cina Sabah (SCA) dan Pertubuhan Kebangsaan Kadazan Bersatu (UNKO).  Parti Perikatan juga wujud di negeri Sarawak dan pada mulanya ia hanya terdiri daripada gabungan lima buah parti politik Sarawak iaitu Parti Kebangsaan Sarawak (SNAP), Parti Pesaka Anak Sarawak (PESAKA), Parti Negara Sarawak (PANAS), Barisan Rakyat Jati Sarawak (BARJASA) dan Persatuan Cina Sarawak (SCA).

[9]  Haji Tajuddin Bin Haji Hussein, Malaysia Negara Kita, Kuala Lumpur: MDC Publishers Sdn. Bhd., 2009, hlm.
            267.

[10]  PAS memilih untuk keluar daripada gabungan BN pada Pilihan Raya Umum 1978 kerana parti tersebut ingin bertanding sebagai pihak pembangkang disebabkan beberapa faktor tertentu yang berlaku ketika itu.

[11]  Diane K. Mauzy, Barisan Nasional: Coalition Government In Malaysia, hlm. 40.

[12]  Zainal Abidin Abdul Wahid, Malaysia: Warisan Dan Perkembangan (Edisi Kedua), hlm. 396.

[13]  , Haji Tajuddin Bin Haji Hussein, Malaysia Negara Kita, hlm. 405.

[14]  A. Aziz Deraman, Tamadun Melayu Dan Pembinaan Bangsa Malaysia, hlm. 146.

[15]  Ibid. Aziz Zariza Ahmad, Dr. Mahathir Mohamad: Fasa Kedua, Selangor: Firma Malaysia Publishing,

1988,hlm.1.

[16]  S. Husin Ali, Merdeka, Rakyat Dan Keadilan, hlm. 37.

[17]   Jayum A. Jawan, Iban Politic And Economic Development: Their Patterns And Change, Bangi:

Universiti Kebangsaan Malaysia, 1994, hlm. 45.

[18]  S. Husin Ali, Merdeka, Rakyat Dan Keadilan, hlm. 53.

A/J: Semoga tulisan ini dapat memberi maklumat dan ilmu kepada kita mengenai peranan yang telah dimainkan oleh Kerajaan Barisan Nasional (BN) yang diterajui oleh UMNO.